วันอังคารที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2555

เป้าหมายคือทุกอย่าง

เมื่อวันก่อนผมเขียนเรื่องการบริหารเวลา หลายท่านสนใจเข้่ามาแลกเปลี่ยนความคิดกันหลายคน นี่คือความสนุกของการได้เขียน เพราะมันไม่จบแค่ตัวหนังสือ แต่มันยังส่งผ่านและไหลเวียนกลับมาให้ได้ เกิดการแลกเปลี่ยน ทางความคิด ก่อให้เกิดปัญหาทั้งผู้อ่านและผู้เขียน ได้ตลอด



ประเด็นหนึ่งที่ผมติดใจและอยากนำมาเขียนต่อ คือคำถามที่พี่ท่านหนึ่งโยนกลับมาว่า ถ้าตั้งเป้าหมายผิด ถึงจะบริหารเวลาดีแค่ไหนมันก็ไม่สำเร็จถูกไหม??? ถูกครับ เรื่องนี้จริงเลย เปรียบประดุจการขับรถ ต่อให้มีแผนที่ดี มี GPS ชั้นยอดแค่ไหนถ้ากำหนดพิกัด ล๊อคเป้าหมายผิด ก็ออกป่าออกทะเลหรือขับวนหลงทางได้เช่นกัน ซึ่งแน่นอนว่ามันจะนำมาซึ่งการเสียเวลา เสียกำลังใจ ไปเปล่าๆ

เป้าหมายชัดเจน
เป้าหมายเป็นสิ่งสำคัญที่สุด แต่หลายคนก็ยังไม่สามารถวางเป้าหมายของตัวเองที่ชัดเจนได้ แต่วาดภาพวาดฝันไปถึงเรื่องการประสบความสำเร็จในชีวิตซะแล้ว โดยพยายามไปติดกับภาพตัวอย่างของคนที่ประสบความสำเร็จ เช่นความหรูหราของการกิน การอยู่ การใช้เงิน ทรัพย์สินเงินทองที่มากมาย ทำให้เกิดความเข้าใจผิดว่าเป้าหมายความสำเร็จ มันไปจบที่เงินทองและทรัพย์สิน

พอตั้งเป้าหมายผิด ก็หลงทางสิ่งที่ตามมาคือการพยายามมองหาการได้มาซึ่งทรัพย์สินเงินทองจำนวนมาก เพราะคิดว่าถ้ารวยแล้วก็คือประสบความสำเร็จ ยิ่งรวยได้เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี ตรงนี้ทำให้กลายเป็นกับดัก เป็นหลุมพรางที่น่ากลัว หลายคนต้องติดกับความคิดอยากรวยเร็วๆ เสียเวลาอยู่กับการหาทางลัด แสวงหาทางรวยอย่างรวดเร็ว จนไม่อาจจะหลุดพ้นหรือไปถึงปลายทางได้ เพราะไม่ยอมใช้ความอดทน ความพยายามในการก้าวเดินเพื่อไปให้ถึงเป้าหมาย แต่กับหวังจะพึ่งพาทางลัด พี่งพาคนอื่น ซึ่งความเป็นจริงก็ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วทางลัดสู่ความสำเร็จนั้นไม่มีจริง

ทุ่มเทและพยายาม
ถ้าลองศึกษาอัตชีวประวัติ หรือเรื่องราวของบุคคลที่ประสบความสำเร็จ เราจะพบว่าหลายครั้งการประสบความสำเร็จ ไปได้ถึงเป้าหมายปลายทาง ไม่จำเป็นที่จะต้องฉลาด ต้องเก่งกาจ สามารถกว่าผู้อื่น คนที่ประสบความสำเร็จ ส่วนมากเป็นคนธรรมดาไอคิวปกติ บ้างก็เรียนไม่จบมหาวิทยาลัย แต่สิ่งที่พวกเขามีคือ จิตใจของนักสู้ ความมุ่งมั่น ความขยัน ความพยายามที่มากกว่าคนทั่วไป เพื่อพาตัวเองให้ไปถึงยังเป้าหมายที่วางไว้ ตรงนี้ต้องใช้เวลาและใช้ความพากเพียรในการพิสูจน์ตัวเอง ในระยะยาว (ส่วนใหญ่เขาเริ่มกันเร็ว ทำให้ดูเหมือนจะประสบความสำเร็จทั้งที่อายุไม่มาก) 

อย่าเสียเวลาแสวงหาทางลัด
คนทั่วไปมีเป้าหมาย แต่มักจะล้มเลิกก่อนไปถึงเป้าหมาย เพราะรู้สึกเหนื่อย รู้สึกท้อแท้ บ้างก็หันเหความสนใจไปกับความสุขความสบายระยะสั้น ผมยกตัวอย่างเป้าหมายหนึ่งที่น้อยคนจะทำได้ เช่นการลดน้ำหนัก คนไม่น้อยที่มีน้ำหนักเกินค่าดัชนีมวลกาย เมื่ออายุเกิน 30 ส่วนใหญ่ทราบและอยากจะลดน้ำหนัก(มีเป้าหมายที่ชัดเจนแล้ว) เพื่อการมีรูปร่างที่ดี แน่นอนว่าการจะไปถึงตรงนั้นได้ต้องอาศัย ความเพียรพยายามในการ งดอาหารโปรด การออกกำลังกายวันละ 30 นาที อย่างต่อเนื่อง กรรมวิธีไม่ได้ซับซ้อน แต่อาศัยความอดทนและการพยายาม ซึ่งไม่ใช่ทุกคนจะทำได้ อาจจะเห็นไฟและความมุ่งมั่นใน 2 สัปดาห์แรก แต่แล้วก็หมดไปหายไป บ้างก็หนีไปหาทางลัดเสียเงินเสียทอง ซื้อยา ซื้่ออาหารลดน้ำหนักมากิน แต่ 80% ที่ผมพบ คนที่ไปทางลัดผอมได้ไม่นานก็กลับมาเหมือนเดิม 

เป้าหมายไม่ใช่แค่เงิน
เมื่อเรามีเป้าหมาย สิ่งที่เราอยากจะเป็น อยากจะทำให้สำเร็จ จงนึกไว้เสมอว่าเป้าหมายนั้น ไม่ใช่แค่เงินทอง แต่มันหมายถึง ความสุขใจ สุขที่ได้ลงมือทำ สุขที่ได้ทำสำเร็จ เพราะทุกอย่างต้องใช้เวลา ต้องมีเรื่องของจิตใจมาเกี่ยวข้อง เมื่อเรามีความสุขสิ่งที่เราทำทุ่มเท ตอบโจทย์ทางจิตใจ มันจะทำให้ใจเราแข็งแรงและอดทนต่อสู่ไปให้ถึงเป้าหมายปลายทางได้ในที่สุด 

เล็กไปสู่ใหญ่
การมีเป้าหมายในชีวิต เป็นสิ่งสำคัญ เป้าหมายนั้นอาจจะใหญ่และใช้เวลาในการทำให้สำเร็จในระยะยาวก็อย่าได้ไปกังวล แต่เพื่อให้เราสามารถ อยู่ในเส้นทางให้ได้ต่อเนื่อง เราควรจะแบ่งเป้าหมายใหญ่ ออกเป็นเป้าหมายย่อยๆ เหมือนหลักกิโลเมตร เพื่อบอกระยะทางในการเดินทางของเรา และช่วยไม่ให้เราหลงออกนอกเส้นทาง ที่สำคัญกำหนดเวลาในการจบเป้าหมายย่อยให้ชัดเจน และทำ check list เอาไว้เสมอ เพื่อหมั่นตรวจสอบติดตามตัวเรา สิ่งสำคัญคือต้องมีจิตใจที่มุ่งมั่น มีสติกับปัจจุบัน เพื่อขวนขวายทำเป้าหมายย่อยต่างๆให้สำเร็จ


นักลงทุนที่เข้ามาตลาดหุ้น ผมว่าเกือบทุกคนเหมือนกันคือ คิดที่จะประสบความสำเร็จทางการเงินจากการลงทุน เป้าหมายก็คืออิสระภาพทางการเงิน ไม่ว่าคุณจะลงทุนแนวไหน จะเป็นนักเก็งกำไร หรือเป็นนักลงทุนระยะยาว มองไปที่เป้าหมายเดียวกันหมด แต่จากประสบการณ์ในตลาดหุ้นหลายปี ผมมีโอกาสรู้จักกับนักลงทุนและนักเก็งกำไร ที่ประสบความสำเร็จ ลงทุนจนขยับฐานะไปมีพอร์ตแปดหลัก เก้าหลัก สิ่งหนึ่งที่คนเหล่านั้นมีเหมือนกันคือ เขาไม่ได้มองที่เงินเป็นสำคัญ ไม่ได้เน้นแต่จะทำกำไร โดยเสี่ยงไปสักทุกอย่างแบบไร้แบบแผน ทุกคนล้วนต้องมีใจรักในการลงทุน มีความตั้งใจที่จะต่อสู้จะเอาชนะอุปสรรค์เพื่อไปให้ถึงเป้าหมาย และเขาเหล่านั้นต่อให้มีเงินทุนหนาหรือเก่งมาจากไหน เมื่อเข้ามาตลาดหุ้นก็ต้องเรียนรู้ ต้องใช้เวลาหลายปี ฝึกฝน หาแนวทางหรือเทคนิควิธีเฉพาะตัว จนกว่าจะไปถึงจุดนั้นเช่นกันหมด

ต่างจากนักลงทุนรายย่อยจำนวนไม่น้อยที่เข้าใจผิด เข้ามาตลาดหุ้นได้ไม่กี่เดือน ก็อยากจะรวยพันล้าน หมื่นล้านกันแล้ว ไขว้ขวาหาทางลัด ยอมเสียเงินหลายหมืน หลายแสน ไปเรียน ไปอบรม หรือไปซื้อระบบเทรดสำเร็จรูป แต่ก็ยังไม่สามารถไปถึงจุดนั้นได้ กำไรที่ได้มา ไม่นานก็คืนหมดไป เพราะว่าทางลัด มันไม่ได้สร้างให้ตัวเราแข็งแกร่ง ให้ตัวเราเหนือกว่า หรือดีพอที่จะพิชิตเป้าหมายที่วางไว้ได้จริง เราจะไปถึงจุดนั้นได้ต้องพยายาม ต้องต่อสู้ด้วยตัวเราเอง อย่าหวังรวยเร็ว รวยง่าย รวยสบาย ถ้าเริ่มคิดแบบนั้นนอกจากหลงทางไม่ถึงเป้าหมายแล้ว ยังจะกลายเป็นเหยื่อของคนที่จ้องหาผลประโยชน์อีก

อยากประสบความสำเร็จ ต้องหัดมองภาพใหญ่มีเป้าหมายระยะยาว อดทน ใช้เวลากับมัน วางแผนและพยายามทุ่มเท ฝึกฝน ลงมือทำอย่างต่อเนื่อง เรียนรู้จากข้อผิดพลาดต่างๆ เพื่อไปให้เป้าหมายนั้น ผมเชื่อว่าทุกคนทำได้ครับ ถ้าตั้งใจจริง